Ad tavaryša Kasdepke daviedaŭsia siońnia, što moj deklaravany na Facebooku ateizm nadta zaŭvažny. A ja prosta abraŭ bližejšaje z prapanavanaha ŭ rubrycy RELIGIJNYCH pohladaŭ. Ja ž nia dumaŭ, što mianie zachočuć tak prymityŭna nakałoć. Vy tolki zadumajciesia: „religijnyja-pohlady”! Da mianie tolki ciapier dajšło.
Ot ža ž… Zaraz znajdu bolš cenzurnaje słova…
P.S. Astyŭ i napisaŭ, što pavodle religii ja łacinker. Biełaruskaja mova — heta, ja razumieju religija dla sapraŭdnych pacanoŭ. Dakładniej, łacinski abrad biełaruskaj movy, viadoma ž.
Ja ŭ kursie, historyi plavać na ŭmoŭny ład, ale ŭsio ž čytajučy hetyja radki, ciažka pazbavicca ad dumak, a što było b kali b…?
(…) Пасьля Рыскага трактату палажэньне зьмянілася. Ва Ўсходняй Беларусі задэкрэтаваным стаўся шрыфт кірылічны, хоць сярод многіх беларускіх культурных дзеячоў існаваў погляд, што для беларусаў больш карысным і мэтазгодным зьяўляецца шрыфт лацінскі. Гэтак вялікая колькасьць удзельнікаў Беларускай Акадэмічнай Канфэрэнцыі дзеля рэформы беларускага правапісу, якая была скліканая ў Менску ў 1926 годзе, выказалася за пераход зь кірыліцы на лацінку, як адзіны
беларускі шрыфт, што ў 1929 годзе, з пачаткам першай хвалі перасьледу беларускай нацыянальнай культуры ў БССР, было закваліфікавана бальшавікамі як шкодніцтва й адна з многіх спробаў штучнага адарваньня беларускае культуры ад расейскае.
Nina Barščeŭskaja, “Biełaruskaja emigracyja – abaronca rodnaj movy”
Voś tak. Pa-sutnaści, isnavańnie biełaruskaj kirylicy abhruntavanaje TOLKI tym, što – na čyjuści dumku – dziakujučy joj biełaruskaja kultura – častka kultury rasiejskaj. Vos i ŭsia filazofija.
A vy kažacie: Skaryna, Skaryna… Stalinskim represijam padziakujcie za svaju kirylicu.
Tak i prosicca pytańnie: ci pavinien prystojny biełarus pisać kirylicaj siońnia?
Link: 
Palaki da hetaha padychodziać tak.
Vahaŭsia, ci davać hety link, ale ŭsio ž u jakaści mienšaha zła: http://www.koob.ru/dawkins/. Uražany ŭzroŭniem nieprykrytaha piractva ŭ Rasiei.
Nie. Hetaje nadziva biazhłuzdaje spraščeńnie darwinaŭskaj teoryi (nie biez aktyŭnaj dapamohi praciŭnikaŭ navuki) funkcyjanuje ŭžo 150 hadoŭ, i pieratvaryłasia ŭ sapraŭdny mit.
Paŭtaraju dla chryścijan: čałaviek i małpy majuć supolnaha prodka.
Kazać, što adno pachodzić ad druhoha maje stolki ž sensu, kolki ŭ śćviardžeńni, maŭlaŭ niechta pachodzić ad svajho brata.
Vierniki prosiać svajho Boha daravać im hrachi, i jon im zaŭždy daruje. Chryścijanie prosiać svajho Boha, kab pryjšło karaleŭstva jahonaje, a jano nie prychodzić.
A što, kali raptam ichni Boh vyrašyć pažartavać, i ŭ vyhladzie vyklučeńnia zrobić naadvarot: pryjdzie sa svaim karaleŭstvam, a hrachoŭ ichnich nie daruje?
Tolki nie kažycie mnie, što ŭ Boha niama pačućcia humaru. Ja ŭ heta nia vieru.
